Als je een hazelaar wil planten voor de noten dan is dit een goede keus. Ze geeft laat; eind september-oktober een goede opbrengst van zeer grote glanzende vruchten.
Omdat mannelijke en vrouwelijke bloemen niet tegelijk bloeien hebben hazelaars veel baat bij een bestuiver. Goede bestuivers voor deze zijn: Lange Spaanse', ´Cosford´ en ´Webb´s Prize Cob´.
Maak je hier niet te druk over, meestal zorgt een wilde zaailing in de buurt ook prima voor bestuiving.
Wat gelige, gestreepte, langwerpige vruchten van zeer goede smaak.
Zeer productief, maar kan soms beurtjaren hebben.
Goede bestuivers voor deze zijn: 'Halle'sche Riesen' en ´Cosford´.
Hazelaars vergen vrijwel geen onderhoud, plant ze op 4 m van elkaar.
Een in september al rijpende productieve hazelaar met grote noten. Hazelaars zijn zeer vroeg bloeiende windbestuivers en de bijen komen omdat ze zo vroeg verder weinig vinden ook graag langs.
Verschillende rassen bij elkaar planten zorgt voor betere bestuiving.
Snoei alleen af en toe voor verjonging wat oude takken tot de grond weg.
Uit Langhe-regio in Piemonte (Italië) komt deze selectie waarvan wordt gezegd dat ze de best smakende hazelnoten ter wereld produceert.
Ze is zeer winterhard, maar matig zelfbestuivend, plant dus altijd tenminste een ander ras in de buurt. Goede bestuivers zijn o.a. 'Cosford', 'Fertile de Coutard', 'Merveille de Bollwiller', 'Tonda Romana', 'Segorbe' of 'Tonda di Giffoni'.
Grote, heerlijk zoete noten in clusters van 2 of 3, soms meer.
Goede bestuivers voor deze zijn: 'Halle'sche Riesen' en ´Cosford´ maar ze zijn ook voldoende zelfbestuivend.
Lekker een winter voorraadje aanleggen.
Wanneer de kleur van de bloemen niet alleen fascinerend, maar ook nog in overeenstemming is met de geur hebben we te maken een topper. De bloemen van deze Cosmos hebben een duidelijke chocolade-vanille geur.
Overhouden als kuipplant, dus vorstvrij. Ze kan soms zachte winters in de vollegrond overleven, dek ze daarvoor af.
Chocoladebloemen met een luchtje; geniet met volle teugen.
Met name uit nieuwsgierigheid maar ook omdat ik ze al zo lang zo leuk vind vermeerderen we verschillende rassen en cultivars van chocolade cosmos.
Bijzonder aan deze is dat het een zaairas is. Alle andere cultivars worden gestekt.
Die bijzondere geur en kleur hebben ze allemaal.
In onze koude kas verdragen ze tot -10 Maar ze moeten wel in pot en naar binnen om te overwinteren.
De cultivars verschillen weinig van elkaar. Ze hebben allemaal die heerlijke chocoladegeur en diep donkere kleur. Deze heeft kleinere bloemen dan 'Eclipse' en 'Spellbound'.
Net als de rest boven -10 overwinteren. Dat mag in het donker omdat ze in de winter bovengronds volledig afsterven.
De geur van chocolade cosmos wordt voornamelijk met de ogen waargenomen blijkt telkens weer. Wat dat betreft zit deze diep pure chocolade bruine goed.
Maar op een schaal van 1 tot 3 voor chocoladegeur scoort ze niet perse het best.
Dit is een nieuwe tussenvorm met bloemen op lange stelen.
Chcocosmos verdraagt tot -6 dus wel in koude kas of garage overwinteren.
Chocolade Cosmos wordt in Mexico, waar ze oorspronkelijk vandaan komt niet meer in het wild gevonden. De plant die tot nu toe vegetatief vermeerderd werd zet geen zaad.
Keith Hammett vond er een die dat wel doet en ontwikkelde daaruit enkele nieuwe rassen waaronder 'Eclipse'. Deze heeft een wat nettere habitus en tot 5 cm grote bloemen die goed geuren.
In de winter sterft ze af en overleeft ze prima in onze koude kas waar het eind van de nacht -10 kan worden.
De sterkst naar chocolade geurende heeft amper nog chocolade bruin nodig. Deze rijke rode scoort 3 uit 3 voor chocolade geur en 1 uit 3 voor chocoladekleur.
Het is een heerlijk geurige potplant die een egaal bolrond boeket bloemen op je pot zet.
Ze overleven wel eens met wat afdekken in de volle grond. Maar beter houd je ze in pot en zet je ze in de winter donker en beschut in een schuurtje of garage.
Je verwacht het niet, ik was tenminste verbaasd toen ik ze voor het eerst in Zuid Frankrijk in het wild tegenkwam. Ze komen wild voor van Zuid Frankrijk tot de Oekraïne. 'Royal Purple' is een ouderwetse plant, eentje uit mijn jeugd. Gewoontjes, maar ook heel speciaal met haar wolken miniscule bloemetjes die de struik volledig kunnen verbergen.
Ouderwets makkelijk ook.
Een zeldzame compacte roodbladige selectie met vurige pluimen, van de bekendere 'Royal Purple'.
'Ruby Glow' bloeit rijker, is intenser van kleur, heeft donkerder blad. Ze loopt bronskleurig uit in het voorjaar en kleurt in het najaar vuriger geel, paars, rood, oranje en rood.
Snoeien hoeft niet, mag, ze verdraagt diepe snoei goed.
Waar rook is is vuur.
Crambe cordifolia is een echte solitair plant. Buurplanten krijgen geen kans. Om die reden past deze plant niet goed in een mediterrane border. Als solitair, ergens in een uitsparing in bestrating, is het een monumentale plant met een zekere mediterrane uitstraling. Het grote donkergroene blad blijft aan de basis terwijl er in de zomer tot 2 meter hoge dikke bloemstelen verschijnen die grote wolken minuscule bloemetjes hoog houden.
Gigantische wolken van bloemen en geur.
Zo sierlijke groente dat je er amper van durft te eten. Het indrukwekkend van purperpaars naar grijs verkleurend blad wordt gekroond met de smakelijkst uitziende broccoli op aarde en als je daar vanaf weet te blijven die heerlijke witte wolken. Als groente is het jonge blad, gebleekt, een delicatesse. Bedek hiervoor de plant met een omgekeerde bloempot. Jaarrond is het jonge blad heerlijk in groentegerechten:
Zeelicatesse.
Het verschil tussen 'Lilywhite' en gewone Crambe maritima is haar nog fraaier gedraaid en gekroesd blauw berijpt blad.
Het is, ook al ben ik geen kool-fan, een van de smakelijkste delicatessen die ik ken. Ik gebruik het jonge blad regelmatig in de keuken. Een delicatesse wordt het wanneer de plant wordt gebleekt door er een bleekpot over te zetten. Daar zou de naam 'Lilywhite' op slaan: Gebleekt wordt ze nog malser dan gewone zeekool.
De term zeekool is eigenlijk gereserveerd voor Crambe maritima. Officieel is het bolletjeskool.
Ook van deze is het blad eetbaar. Maar bij Crambe orientalis en cordifolia gaat het vooral om die fantastische bloemen explosie.
Crambe cordifolia vergt veel plaats voor dat spektakel, deze is wat meer bescheiden qua omvang maar bloeit net zo explosief. Daarmee doe je vlinders, bijen en jezelf een groot plezier.
Ik ben smoorverliefd op Ivan's kruisingen van lijsterbessen. Ze zijn zo biodivers en idyllisch.
Net als die andere bijzondere kruisingen van Ivan Vladimirovich Michurin is dit zo'n fijn klein boompje dat je terug brengt naar de middeleeuwen, holle lemen wegen, Leeuweriken en veel vlinders.
Je kunt er ook zelf van eten en de insecten genieten mee. Ze maakt zoet- zure mini granaatappels.
Deze romantische lijsterbes heeft meidoornbloed.
Deze verbeterde vorm van de oude 'Lucifer' is net zo'n makkelijke vaste plant, maar dan opgestookt naar nog vurigere hoogte.
Ze bloeit nog wat later dan 'Lucifer' en heeft iets grotere bloemen aan donkere stelen. Vooral de kleur is sterk verbeterd.
Ze heeft lang smal en spits blad wat voor textuur zorgt tussen andere bladvormen.
Ze vormt op den duur dichte pollen die je kunt scheuren voor een andere plek.
Extra warmte voor je vurige border.
Een van de vurigste planten die we hebben voor de warme border. Hoewel niet echt zeldzaam blijken velen er erg hebberig van te worden wanneer ze in volle bloei staat.
Een beproefde goed winterharde cultivar, vroeg bloeiend en hoog. Best in de zon of halfschaduw op niet te droge grond. De meestal aangegeven hoogte van 1 meter wordt op onze rijke grond soms bijna met de helft overschreden.
"Light my fire."
Een compacte, rijk bloeiende vorm die goed overeind blijft.
Maar het voornaamst vind ik, dat zuivere fel rood.
Da's nog eens wat anders dan Crocosmia 'Lucifer' met die draak in plaats van een houtje.
(Hoewel 'Lucifer' toch ook nog steeds een hele goeie is, maar dan veel hoger en minder strak overeind.)
Scherpe kromme tanden om je grond diep mee los te maken.
In borders wissel ik grondbewerking met de schoffel graag af met de wat diepere bewerking met een cultivator.
Je geeft er de wortels lucht mee en stimuleert het bodemleven waardoor voedingsstoffen vrijkomen en planten beter gaan groeien.
breedte van het hoofd: 11.5 cm
lengte van de steel: 155 cm
totale lengte: 172 cm
aantal tanden: 3
lengte van de tanden: 11 cm
afstand tussen tanden: 4 cm
gewicht: 1.10 kg
materiaal van steel: essenhout
Scherpe kromme tanden om je grond diep mee los te maken.
In borders wissel ik grondbewerking met de schoffel graag af met de wat diepere bewerking met een cultivator.
Je geeft er de wortels lucht mee en stimuleert het bodemleven waardoor voedingsstoffen vrijkomen en planten beter gaan groeien.
breedte van het hoofd: 9 cm
lengte van de steel: 155 cm
totale lengte: 170 cm
aantal tanden: 3
lengte van de tanden: 6 cm
afstand tussen tanden: 3 cm
gewicht: 1 kg
materiaal van steel: essenhout
Deze witte vorm van het Alpenviooltje staat graag op licht-luwe plekken, maar niet volledig in de schaduw. Aan de rand van een bossage, onder halfopen struiken of bomen is de ideale plek.
Het sierlijk getekende blad verschijnt tijdens de bloei en blijft in de winter.
In de zomer gaan ze in rust en staan ze graag wat droger. Perfect dus voor open plekken tussen bladverliezende struiken.
Cyclaampjes veroverden mijn hart op slag toen ik ze in Zuid Italië in het wild zag. Ik had nooit verwacht dat dat zou gebeuren.
Het blad verschijnt tijdens de bloei en blijft in de winter. In de zomer gaan ze in rust.
Ideaal voor vrij droge open plekken tussen bladverliezende struiken of bomen.