Relatief vroeg bloeiend met bloemtrossen van 30 tot 50 cm in een heerlijke roze gerand wit.
Ook hier kun je een boompje van snoei voor de volle grond of in pot. Bind de plant daarvoor aan, top op de gewenste hoogte en snoei elk jaar stevig in.
Liefst warme muren van 3 tot 10 meter hoog bedekt ze ook zonder problemen.
Geurende diep gekleurde bloemen in tot 40 cm lange trossen.
Voor een warme muur, liefst wit zoals je ze bij Waterloo ziet, bijna huis aan huis.
Bloeit nadat het blad is uitgelopen.
Deze kan 2 of zelfs 3 keer bloeien met tot 30 cm lange trossen.
Ze geurt heerlijk naar wat wel wordt omschreven als druivengelei.
Geintroduceerd in de jaren '50 door Patrick Tam uit Oklahoma en vernoemd naar zijn vrouw Betty.
Snoei eventueel in december-februari takken terug tot 2 of drie knopen voor betere bloei. Ja mag ook de zomer takken inkorten.
Wisteria floribunda is rechtswindend.
Fantastisch geurend, heerlijk van kleur en fris groen blad in het voorjaar.
Blauwe regen staat graag in voedzame voldoende vochtige, wat vochtige grond.
We zagen stokoude exemplaren met enorme knoestige stammen, onder andere in het Alhambra.
De trossen van deze kunnen wel 60 cm lang worden. Schrik niet van de hoogte, ze worden niet hoger dan tot waar je ze aanbindt.
Aangenaam mild geurend, relatief laat bloeiend.
Je mag ze allemaal wat extra voeding geven omdat ze hard groeien en opdat ze zulke lange trossen maken.
Snoei zorgt voor bloei.
'Kyushaku' bloeit relatief laat en lang met extreem lange, aangenaam geurende bloemtrossen.
De selectie is een scheut van een monumentale 1200 jaar oude Wisteria in Ushijima. De naam 'Kyushaku' (9 shaku) verwijst naar de lengte van de trossen.
Wisteria floribunda is rechtswindend.
In de loop der jaren vormt ze een dikke stam en zware struik.
Tot 45 cm lange, heerlijk geurende roze trossen aan lange windende stengels.
Wij laten ze door de bomen slingeren in ons Aziatisch hoekje. Maar tegen een muur op het zuiden vallen ze nog meer op.
Regelmatig snoeien zorgt voor meer bloei. En je kunt er ook een 'boompje' van maken door aan te binden aan een paal en regelmatig terug te knippen.
Deze Amerikaanse blauwe regen is gevonden door Longwood. Geselecteerd om haar bijzondere kleur en compacte volle groeiwijze.
Ze bloeit wat later dan de rest en kan soms tot september herbloeien.
Wat wolliger blad, lekker zacht dus.
Vanwege dit heerlijke violet heten ze blauwe regen.
De Amerikaanse bloeien iets langer dan Chinese.
Langer hoeft eigenlijk niet zo indrukwekkend zijn ze beiden.
De angst voor niet bloeiende planten geldt zaailingen. Wij hebben alleen grote geënte volwassen planten die allemaal hetzelfde jaar of binnen enkele jaren gaan bloeien.
Snoeien doet ze beter bloeien.
De sterk geurende 'Blue Moon' is geselecteerd in Minnesota vanwege extreme winterhardheid en herbloei.
Ze kan 2 tot 3 keer bloeien.
De groei is wat ingetogener dan die van de Aziatische soorten (W. sinensis en W. floribunda). Fijn dus voor wat kleinere tuinen. Maar je kunt de Aziaten natuurlijk ook drastisch snoeien.
Uit Kentucky, echt waar, komt deze bijzondere wat trager groeiende maar prima bloeiende witte vorm.
De bloemtrossen zijn tot 30 cm lang.
Ook deze kan met wat steun tot een boom worden gevormd.
Je mag er flink aan snoeien, dat komt de bloei alleen maar ten goede.
Er is wat verwarring over deze omdat er ook een Amerikaanse blauwe regen bestaat onder deze naam.
Ze is zeer sterk geurend en rijk bloeiend met heel veel relatief korte bloemtrossen.
We hebben alleen geënte Wisteria op naam. En die bloeien altijd binnen een of twee jaar als ze eenmaal uit hun pot verlost zijn.
Wisteria sinensis is linksom windend.
Snoeien doet ook hier bloeien.
Zo prachtig bloeien ze, massaal in mei tegen de witte muren van de landhuisjes rondom Waterloo als het voorjaar op z'n hoogtepunt is.
'Prolific' heet zo omdat deze zo makkelijk en al op jonge leeftijd bloeit.
Je mag in de zomer wat overtollige zijtakken wegsnoeien.
De Chinese windt linksom.
Deze bloeit op het kale hout in trossen van 25 cm.
Sterk geurend en explosief bloeiend.
Snoeien doet ze extra bloeien.
Ik maak er graag kleine boompjes van die elk voorjaar diep worden teruggesnoeid. Maar dat wordt dan weer jarenlang vergeten.
Als klimplant is de hoogte natuurlijk niets anders dan maximum hoogte. Ze nemen ook genoegen met een witte muur van maar twee of drie meter.
Zeer lange bloeitrossen en gemakkelijk bloeiend.
Afkomstig van Mears Ashby Nurseries, Northamptonshire.
Een tweekleurige, zeer sterk geurende 'blauwe' regen.
Geweldig tegen een warme witte muur maar vrijstaand of tegen een pergola of hekje kan ook.
Makkelijk bloeiend met lange hangende bloemtrossen.
Een lage struik met kleine donkere purper bruine bloemen tussen het blad in het voorjaar.
Vooral de fantastische herfstkleur is waar het hier om gaat: van diep donker kastanje bruin naar geel.
Deze bladverliezende struik verdraagt veel vocht en verspreid zich via rhizomen.
Ze komt in de VS voor van Pennsylvania tot Florida en verder 'West Ward'.
De kruising tussen Cistus en Halimium is een bladhoudend struikje met klein glanzen donkergroen blad, dat rijk bloeit met name in juni.
Er bestaan ook cultivars met spannend gele bloemen. Maar die verdragen onze kalkrijke grond niet goed. Ik hield ze helaas nooit lang in leven.
Deze is een makkelijke zee van kleine bloemetjes.
Deze 'Szechuanpeper' komt wild voor in het oosten van de VS en Canada en is dus zeer winterhard. Het is een scherp gedoornde, kleine boom of meerstammige struik met fijn geveerd blad.
De vruchtjes zijn, net als bij Zanthoxylum piperitum, zeer scherp en prikkelend van smaak. De indianen kauwden er op tegen tandpijn. Tegenwoordig is het een geliefd keukenkruid. Ik ben er niet dol op, maar ik vind het fantastisch dat er een peper is die je zelf kunt kweken.
Dit is hem dan, de echte Szechuanpeper. De schilletjes van de zaden geven een tintelende scherpe smaak met een vleugje citrus. Ik ben geen hele grote fan omdat ik niet vaak Aziatisch kook, maar vele anderen zijn dat wel. Misschien heb ik te zeer een mediterrane inslag. Het jonge, naar citrus geurende, blad wordt in Japen gegeten als groente. Peper uit eigen tuin is hoe dan ook fantastisch.
De zaden rijpen in augustus - september.
Had ik de scherpe doorns al genoemd?
We kennen de specerij als staartpeper. Maar in dit geval is de struik waar de specerij aan groeit, hoewel nogal exotisch, bij ons uitstekend winterhard.
Aan de gang dus, over een paar jaar kun je deze zeldzame specerij en delicatesse per kg uitdelen.
De bast heeft bijzondere grote doorns. De smaak van de pepers is nogal prikkelend.
Ziziphora heeft ongeveer dezelfde groeiwijze als tijm. Ze komt van nature voor in doorlatende grond, van Israël tot Altai, Mongolië, op 700 tot 2000 m hoogte en kan dus aardig wat vorst verdragen. Haar habitat is Oro-Mediterraan, een mix van mediterraan en bergklimaat.
Ze heeft klein, spits,eliptisch grijs blad en een heerlijke frisse munt geur.