Wat gelige, gestreepte, langwerpige vruchten van zeer goede smaak.
Zeer productief, maar kan soms beurtjaren hebben.
Goede bestuivers voor deze zijn: 'Halle'sche Riesen' en ´Cosford´.
Hazelaars vergen vrijwel geen onderhoud, plant ze op 4 m van elkaar.
Een in september al rijpende productieve hazelaar met grote noten. Hazelaars zijn zeer vroeg bloeiende windbestuivers en de bijen komen omdat ze zo vroeg verder weinig vinden ook graag langs.
Verschillende rassen bij elkaar planten zorgt voor betere bestuiving.
Snoei alleen af en toe voor verjonging wat oude takken tot de grond weg.
Uit Langhe-regio in Piemonte (Italië) komt deze selectie waarvan wordt gezegd dat ze de best smakende hazelnoten ter wereld produceert.
Ze is zeer winterhard, maar matig zelfbestuivend, plant dus altijd tenminste een ander ras in de buurt. Goede bestuivers zijn o.a. 'Cosford', 'Fertile de Coutard', 'Merveille de Bollwiller', 'Tonda Romana', 'Segorbe' of 'Tonda di Giffoni'.
Grote, heerlijk zoete noten in clusters van 2 of 3, soms meer.
Goede bestuivers voor deze zijn: 'Halle'sche Riesen' en ´Cosford´ maar ze zijn ook voldoende zelfbestuivend.
Lekker een winter voorraadje aanleggen.
Een zeldzame compacte roodbladige selectie met vurige pluimen, van de bekendere 'Royal Purple'.
'Ruby Glow' bloeit rijker, is intenser van kleur, heeft donkerder blad. Ze loopt bronskleurig uit in het voorjaar en kleurt in het najaar vuriger geel, paars, rood, oranje en rood.
Snoeien hoeft niet, mag, ze verdraagt diepe snoei goed.
Waar rook is is vuur.
Crambe cordifolia is een echte solitair plant. Buurplanten krijgen geen kans. Om die reden past deze plant niet goed in een mediterrane border. Als solitair, ergens in een uitsparing in bestrating, is het een monumentale plant met een zekere mediterrane uitstraling. Het grote donkergroene blad blijft aan de basis terwijl er in de zomer tot 2 meter hoge dikke bloemstelen verschijnen die grote wolken minuscule bloemetjes hoog houden.
Gigantische wolken van bloemen en geur.
Ik ben smoorverliefd op Ivan's kruisingen van lijsterbessen. Ze zijn zo biodivers en idyllisch.
Net als die andere bijzondere kruisingen van Ivan Vladimirovich Michurin is dit zo'n fijn klein boompje dat je terug brengt naar de middeleeuwen, holle lemen wegen, Leeuweriken en veel vlinders.
Je kunt er ook zelf van eten en de insecten genieten mee. Ze maakt zoet- zure mini granaatappels.
Deze romantische lijsterbes heeft meidoornbloed.
Deze witte vorm van het Alpenviooltje staat graag op licht-luwe plekken, maar niet volledig in de schaduw. Aan de rand van een bossage, onder halfopen struiken of bomen is de ideale plek.
Het sierlijk getekende blad verschijnt tijdens de bloei en blijft in de winter.
In de zomer gaan ze in rust en staan ze graag wat droger. Perfect dus voor open plekken tussen bladverliezende struiken.
Oh La La...
We worden momenteel overspoeld door bijzondere dubbelbloemige riddersporen en we hoeven hier alleen maar de allerbeste uit te kiezen.
Als je grond geschikt is zijn ze zeer standvastig.
Een dansfeestje dus.
Een spectaculaire nieuwkomer die zich nog wel een beetje moet waarmaken in weer en wind. Dat zal geen probleem zijn vanwege de geringe hoogte.
Delphinium is meestal standvastig deze zal dat ook zijn.
Gevulde bloemen met een appelgroen hart. Zacht en wollig, best stoer en apart maar lieflijk tegelijk
Nog een gevulde dus alleen daarom al heel bijzondere nieuwe. Niet te hoog dus stevig.
Voegt een nieuwe dimensie toe aan Delphinium.
Na de eerste bloei knippen geeft ook hier herbloei.
Een doorbraak, spectaculair inderdaad.
Voor liefhebbers van lekker lang lila.
Knip ze na de eerste bloei terug voor herbloei.
Dit zijn zaailingen dus een klein beetje variatie moet mogen.
Een ridder in peignoir.
Een hoge zuiver witte met lange volle aren.
Snoeien voor herbloei verplicht.
Deze ridder ontwapent.
Ouderwetse rotsvaste laatbloeiers die vergeten worden omdat bijna iedereen tegenwoordig in het voorjaar of de zomer planten koopt.
Dit is een diepteinvestering van formaat die heel lang mee gaat.
Je kunt oude pollen af en toe delen.
Lekker laat.
Grassen maken van je combinatie iets vanzelfsprekends waarschijnlijk omdat elke natuurlijke vegetatie gras bevat.
Dit zijn heerlijke beige wolken, maandenlang, als het meezit tot diep in de winter. In de tussentijd laat je er van alles bovenuit piepen.
Zet er bijvoorbeeld eens een flinke Kniphofia of hoge Digitalis tussen.
Inheems, sterk en makkelijk.
Deze kruising van Digitalis purpura x Digitalis grandiflora hoort meer thuis in de schaduw en heeft ondanks haar kleur ook niet echt een mediterrane uitstraling. In het Engels wordt ze wel strawberry foxglove genoemd en haar kleur 'crushed strawberry'. Rob Leopold introduceerde speciaal voor deze plant de fruitige kleur 'watermeloen' en citeert daarbij de zaad koning Jelitto met zijn 'Himbeerrosa'.
Eetbaar zijn ze niet.
Soms zijn ze meerjarig.
Ze noemen het een ster, of is het een ijsbloem?
Wij denken dat je deze plant nodig hebt omdat je er zulke geweldige composities mee kunt maken.
Voegt betrouwbaar lang iets toe aan je compositie. Zelfs in de winter, als ijsbloem nog van waarde.
Knip ze dus in het voorjaar.
Deze gedoornde struik tot kleine boom bindt stikstof uit de lucht.
De bloemen geuren heerlijk zoet en trekken bestuivers aan. De vrolijke fel rode bessen rijpen in september-oktober.
Ze is zeer productief en zelffertiel maar kan zelfs nog meer opbrengst geven met andere rassen in de buurt.
Van de bessen maak je jam of sap, rauw eten kan ook.
Deze professionele Amerikaanse cultivar is geselecteerd om haar grote aromatische vruchten en goede opbrengst.
Ze bindt via symbiose met bacteriën stikstof uit de lucht wat ook buurplanten ten goede kan komen.
Dezelfde heerlijk geurend bloemetjes als de rest en ook hier geldt: een ander ras in de buurt verhoogt de opbrengst.
De bessen rijpen in september-oktober en worden vers gegeten of verwerkt tot jam of sap.
Echte rucola maar dan verbeterd door biologisch zaadteler 'de Bolster'.
Het fijn ingesneden, pittige blad heeft een ronde nootachtige smaak.
Ze neigt, was de eerste indruk, tot doorschieten. De bloemknopjes en bloemen kun je dan wel weer eten.
Vervolgens hebben we er nog de hele winter blad van geoogst.
We hebben hier lang over getwijfeld.
Want koniginnekruid hoort gewoon groots te zijn, de bloemschermen net zo.
Maar deze belooft dat waar te maken in de kleinere tuin.
De bijen en vlinders zijn bijzonder blij met deze late dracht.
Een reusachtige landschapsplant voor de grotere tuin. Grote witte wolken in de nazomer. Subtiel, groots en heerlijk makkelijk en onderhoudsarm, precies wat je nodig hebt in een grote tuin.
Bijen hebben hier een bijzonder late dracht aan.
Geweldig materiaal voor grootse composities.
Een zeer makkelijke plant met veel impact. Fors, sfeerbepalend en standvastig maar ook compact en bloeirijk. Met dank aan Piet Oudolf voor de introductie in 2013.
Als in het najaar deze wolken op kleur komen brengt dat de tuin in een heel andere fase en sfeer. Het verrast me elk jaar weer aangenaam hoe alles ongemerkt ingrijpend verandert.
Als je er plaats voor hebt; planten.
Deze bevelen wij aan voor droge moeilijke plekken waar anders niets meer wil groeien. De stolonen kruipen zelfs op de ongunstigste plekjes nog gestaag maar niet problematisch verder.
Het blad ontwikkelt zich na de geurige bloei eind april en wordt in het najaar intensiever rood.
De bloemen hebben een sterke, heerlijk zoete geur.
Uit het wild in de buurt van Nice, natuurlijk.
Maar evengoed bijzonder sterk en winterhard. Bloei van begin zomer tot herfst.
Misschien wel de allersterkste en beste wolfsmelk van allemaal maar wel soms kortlevend.
Geef ze de ruimte, ze groeit breed uit. Het fijne naaldvormige blad knip je in het voorjaar diep terug.
Iedereen moet deze geweldige gele wolkjes planten.